Çatı katında bir yazılım firması, yaklaşık 20 kişinin çalıştığı ve büyük masaların üzerinde oturan yazılımcıların klavye seslerinden yeni bir dünyaya açıldığınız sonra da bilgisayarınıza gömüldüğünüz ortam. Ortam deyip geçmeyiniz, neredeyse bütün sınırlayıcı unsurları belirler ve sizi olmanız gereken insana yoğurur. İşte tam da bu nedenle ki doğal seçilimde kaybolup, gitmemek namına beynin oyunlarına katlanıyoruz. Nedir bu oyunlar? Sabah saat tam 9 da şirketin kapısından içeri giriyorum, üzerimde hafif gerginlikle ne yapacağını bilmemenin getirdiği güvensizlik hakim. Giriyosun içeri, girdiğini farketmiyorlar; yadırgama farketmezler tabi her biri bir kod üzerine aşırı meşgul, dışarıda çok güzel bir yaz yağmurunun camları hafif hafif dövdüğünün farkında bile değil. Birazdan patron geliyor ve ekiptekileri tanıtıyor, o anda hemen sınıflandırıyorum toplumun bana dayattığı temel ayrımcılık ilkelerine göre. Benimle ilk tanışan neşeli ve enerjik biri, bütün bunları sağlayan elbette yaptığı sporla birlikte vücudunda meydana gelen kas topluluğu. Aynı zamanda konuşmaya giriş şekli, duruşu burada tecrübeli ve değer gören biri olduğunu gösteriyor. Bu değer görmenin ve değerli olmanın farkındalığı hareketlerine ayrı bir hava katıyor, iş basamaklarında üste çıkarken bende de ondan çok şey öğrenceğim izlenimi doğuyor. Bir diğeri kodların içerisine çok gömülmüş, tanışma esnasında o kadar yapmacık ki yapmak istediği tek şeyin yalnız kalıp kod yazmak istediğini bağırıyor. Belli ki işini yapanlardan daha büyük bir beklentisi yok, hayal ettiği şey bu değildi ve hayalleri ona o kadar uzakta ki şimdi yapabileceği tek şey kodların içine daha çok gömülmek. Bir sonraki senelerdir bu işi yapıyor ve senelerdir sıkılıyor yapabilceğini bildiği şeyler, yapmak istedikleri ile orantılı ancak kendi isteklerini tam olarak bilmediğinden yani tam anlamıyla irdelemediğinden hep gerisinde olayların hep sıradan ve hep sıkılmış. Patron hepsiyle tanışmamı istiyor, sorular sorup işi öğrenmemi ancak benim içimden gelmiyor. Daha doğrusu biliyorum, benim onlara gitmem vakti değil. Onlardan biri bana gelicek ve ilk anlaşmayı yapıcak bu aslında iş anlaşmasıdır, yükselirken ekibini kurmanın temel mantığı aynı zamanda olduğun yeri göstermenin en temel yolu. Ben öğrendikçe yaşanacak problemleri görebiliyorum ancak bu çoğunun içinde yaşacak, içten içe söyledikleri kendilerini bağıracak.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder